Boek Recensie: Gekochte Journalisten

Een paar maanden geleden schaften we het boek “Gekochte Journalisten” van Udo Ulfkotte aan. Dit boek was in Duitsland een bestseller en Rick en ik waren wel benieuwd naar de inhoud. We wisten dat de media niet te vertrouwen was. Niet alleen na jaren van leugens en manipulatie te hebben gezien, maar ook na eigen ervaring hoe er wordt gestuurd en geredigeerd om een bepaald narratief op te dringen. Van tevoren hadden we desondanks nooit kunnen bedenken hoe bizar de werkelijkheid eigenlijk is. 

Jeugd en Journalisten 

 Vroeger heb ik naar het jeugdjournaal gekeken, want dat zat tussen de leuke programma’s op tv in. Ook hadden we School TV waar we af en toe naar het journaal keken. Dit was ook gelijk mijn laatste regelmatige aanraking met het journaal. Sinds mijn tienerjaren keek ik eigenlijk al niet meer naar het journaal. De reden daarvan was dat ik het nut niet inzag om te kijken naar tragedies aan de andere kant van de wereld waar ik niets aan kon doen. Het voelde voor mij aan als wanneer mensen langzaam op de snelweg gaan rijden om naar een ongeluk aan de andere kant te kunnen kijken. In die tijd was ik helemaal niet bezig met de vraag of het nieuws wat ons gebracht wordt wel klopt, laat staan in welke handen de media bedrijven zijn en welke belangen zij dus dienen. 

Kritisch zijn is uit de mode 

Anno 2021 wordt meteen het woordje complottheorie ingezet wanneer je kanttekeningen zet bij het nieuwsitem wat je onder ogen krijgt. Kritisch zijn is niet alleen uit de mode, je wordt ook nog eens als gevaarlijk bestempeld. Terwijl we juist in deze tijd kritisch moeten blijven, vooral op de media. Wanneer je het boek Gekochte Journalisten leest, ben ik ervan overtuigd dat je, net als veel mensen in Duitsland, meteen je abonnement op de NRC, AD, TROUW etc. opzegt en de TV alleen nog aanzet voor entertainment en het ‘nieuws’ links laat liggen. Dit boek laat niets meer heel van de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid van journalisten.

Gekochte Journalisten 

Dit boek is geschreven door Udo Ulfkotte, die naar eigen zeggen ook een gekochte journalist was. Hij werkte 17 jaar bij de Frankfurt Allgemeine Zeitung (FAZ) en heeft de praktijken die in dit boek beschreven worden van dichtbij meegemaakt. Zelf is hij ook schuldig geweest aan omkoping en het achterhouden van belangrijke informatie voor het volk. Het boek leest soms als een thriller, de gebeurtenissen stapelen zich maar op. Op de volgende pagina leest het weer als een oorlogsverhaal om vervolgens over te gaan in een boek over ‘social lights’. Dit alles maakt het boek uiterst boeiend en interessant, het is shockerend om te lezen hoe de media zich schikken naar de hoogste bieder. Of het nu een sultan is die zijn volk onderdrukt of de MI6 die graag een stuk precies zoals zij deze aanlevert in de krant willen hebben. Men doet wat men opgedragen wordt en wordt hier ook voor beloond. Met luxe reisjes, prijzen die men aan elkaar uitreikt, geld, aanzien, status etc. Men is, wanneer je het spel heel goed meespeelt, welkom op de feestjes van de elite en kunnen zich wanen als onaantastbaar. De straf van niet meewerken is ontslag en nooit meer een baan kunnen vinden in de industrie. 

Passages 

Een paar mooie passages die ik je alvast niet wil onthouden:
“Journalistiek is hier kanonnenvlees voor het rendement. En Bild-journalistiek is manipulatie van massa’s mensen. Als partner van de politieke elite.”

“Wij leven in een groot theater. Het stuk dat wordt gespeeld heet “Democratie”. En zoals we zien is ook “Persvrijheid” in dit theater alleen een goed gespeelde illusie.”

“In democratieën is er zogezegd geen hersenspoeling. Tenslotte hebben de VN in 1975 hersenspoeling en bewustzijnscontrole bij volkeren verboden. Maar hoe moet men de berichtgeving noemen, die tegenwoordig door de ‘kwaliteitsmedia’ wordt geproduceerd?” 

Duits Georiënteerd 

Aangezien Udo Ulfkotte een Duitse journalist is, komen er logischerwijs voornamelijk voorbeelden voorbij vanuit zijn perspectief, en dus Duitse media die door en door corrupt zijn. Nu moeten we in Nederland natuurlijk geloven dat dit dan niet hier gebeurt, zoals met de uitgelekte info dat de Duitse overheid het volk doelbewust in een angstneurose heeft gemanipuleerd. Rutte ontkende dit ook in de Tweede Kamer, maar zijn woord is net zoveel waard als een hamer gemaakt van kwark. Je moet dus wel heel ‘naïef’ zijn om te denken dat onze journalistiek wél betrouwbaar, onafhankelijk, en zuiver is. 

Practisch

 Het boek ligt fijn in de handen, door het formaat en de dikte van het boek. Ook de lettergrootte leest prettig. Het enige minpunt aan dit boek zijn de referenties, die allemaal links naar websites zijn. Wanneer een link niet werkt, dan ben je dus ook gelijk je bron kwijt of moet je dit via een archiefwebsite zien te achterhalen.

Conclusie 

Het is een boek wat je inzicht geeft in hoe de (Duitse) media te werk gaat om het volk te manipuleren. De waarheid wordt niet gediend door de media, zij serveren jou een versie van de waarheid zoals hun opdrachtgevers willen dat jij deze ziet. Wanneer je je geest hiermee blijft vervuilen zul je altijd overgeleverd zijn aan hun emotionele manipulatie en chantage. Bevrijd jezelf, zeg je krant op en laat het NOS links liggen. Zeg nee tegen propaganda en massa manipulatie.