Groente: Noodzakelijk of Overbodig?

Waarom hebben planten antinutriënten?

We worden ons hele leven al verteld dat groente bomvol vitamine & mineralen zitten en dat ze daarom dus zo gezond voor ons zijn. Ze zouden ons spijsverteringsstelsel schoonvegen, kanker bestrijden en nog veel meer. Toch zou je hierbij je vraagtekens moeten zetten. Planten willen immers net zoals dieren niet opgegeten worden. Ze hebben alleen geen poten om weg te lopen, dus hebben ze een ander mechaniek ontwikkeld om zichzelf te beschermen, dit zijn antinutriënten. 

Groene Psychologie

Groente worden geportretteerd als een vitaal onderdeel van een gezond dieet. Van jongs af aan wordt ons al verteld dat ze gezond zijn en je vooral je groente moet opeten als je groot en sterk wilt worden. Ook in cartoons wordt dit bij je ingeprent. Denk maar aan de cartoon Popeye die een blik spinazie at en spierballen kreeg. In de realiteit echter krijg je geen spierballen van het eten van zoveel spinazie. Wat je er wel van krijgt zijn nierstenen door het hoog aantal oxalaten wat in spinazie zit. Groente wordt geportretteerd als iets onschuldigs wat er alleen is om ons te voeden, maar zoals je kunt zien is dat niet zo.

En waarom zouden planten ook om ons geven? Waarom zouden planten al die voedingsstoffen aanmaken om ze vrijelijk aan degene die ze opeten af te staan? Net zoals bij dieren op aarde is de prioriteit van de plant, de plant zelf, hoe het kan overleven en hoe het zich kan voortplanten.
Stel je voor…

Laten we een oefening doen om de plant beter te leren begrijpen. Stel je voor, je bent een plant.

Je staat op een lekker plekje in de zon, dan komt er een roofdier op je af…
Wat kun je doen om dit dier jou niet te laten opeten? Je kunt namelijk niet grommen om het dier af te schrikken. Wegrennen is ook geen optie. Stel er zit een rups die op je bladeren aan het knabbelen is, deze kun je er niet afslaan. Ook de insecten die je bijten kun je niet wegwuiven. En dan is er nog een probleem, rondlopen om op zoek te gaan naar een partner om je mee voort te planten is er ook niet bij. Dus wat kun je als plant doen?
Hoe bescherm je jezelf?

Wellicht heb je als plant doornen of andere uiterlijke kenmerken die je kunt gebruiken om mensen, dieren en insecten ervan te weerhouden je te eten. Het overgrote deel van je bescherming is echter chemisch van aard. Dit zijn dus de befaamde antinutriënten, hierover zal binnenkort een artikel verschijnen op mijn blog.

Er is een reden waarom bittere delen van planten ons niet smaken. Hoewel er verkondigt, wordt dat hoe bitterder de groente, hoe gezonder deze is, zegt je lichaam iets anders. Daarom heeft de AGF (Aardappelen, Groente & Fruit) industrie er hard aan gewerkt de bitterheid uit groente te kweken en deze delen dus hierdoor wat smakelijker te maken. Niet alleen smaken deze bittere stoffen slecht, ze zijn door de plant ontworpen als pesticide om insecten, larven, wormen, bacteriën en schimmels te doden.

Wat zijn groenten?

Strikt gezien zijn groenten elk deel van de plant wat niet fruit, zaad of een bloem is. Groente onderdelen zijn wortels, knollen, bollen, stengels en bladeren. Planten willen dat dieren hun vruchten eten, dat ze hun bloemen bestuiven en het zaden transporteren. De zaden zijn in dit rijtje wel degene die beschermd zijn, dit is niet zo vreemd, aangezien dit hun nageslacht is. Daarom zullen wij ook nooit voeding uit zaden kunnen halen en deze zullen alleen als confetti fungeren bij onze ontlasting. De overige delen van de plant willen ze net als het zaad beschermen tegen roofdieren zodat ze kunnen overleven. 

Wortels en knollen

Voorbeelden van wortels zijn de oranje worteltjes en bietjes die gegeten worden. Knollen zijn aardappelen en bataat (in de volksmond zoete aardappel).

De wortelen en knollen zijn de opslagplaats van energie voor de plant. Waar mensen en dieren liever vet gebruiken voor energie, gebruikt een plant koolhydraten, meestal in de vorm van zetmeel. Doordat zetmeel erg zwaar is, slaat de plant deze op de grond of onder de grond op, dit is voor hen de gemakkelijkste locatie. Dit betekent dus dat er veel koolhydraten in de wortels of in de knollen zitten.

Bollen

Twee voorbeelden van bollen zijn uien, & knoflook. Bollen zijn onrijpe planten die veel zetmeel bevatten om de plant tot in de volwassenheid te voeden. 

Stengels

Broccoli, asperges & selderij zijn enkele voorbeelden van stengels. De taak van de stengel is om de plant rechtop te houden en voedingsstoffen van de wortels naar de uiteinden te brengen. De stengel moet dus sterk zijn. Dit is de reden waarom stengels zeer hoog zijn in onoplosbare vezels of cellulose. Dit is een zeer taaie, draadachtige, houtachtige soort plantaardige koolhydraten die mensen niet kunnen verteren. Deze belanden samen met de zaden in de toiletpot.

Bladeren

Voorbeelden van bladeren zijn spinazie, sla, boerenkool. Het blad vangt de zonnestralen op en zet deze om in energie door fotosynthese. Fotosynthese is het magische proces dat planten gebruiken om koolstofdioxide en water om te zetten in suiker en zuurstof, met behulp van zonlicht.
Hebben we groente nodig in ons dieet?

Zoals ik al eerder in blogs heb aangegeven is er geen goede voedingswetenschap, dit betekent dus ook dat er geen wetenschappelijk bewijs is dat groente essentieel is in ons dieet. Zover ik weet zijn er ook geen onderzoeken gedaan die een dieet met groente (veganisme) vergelijkt met een dieet zonder groente (carnivoor).

Gelukkig zijn er andere bronnen van waardevolle informatie dan dat uit wetenschappelijke labs. Er is namelijk bewijs in het echte leven te vinden die deze vraag kan beantwoorden. Eigenlijk vind ik dit persoonlijk een stuk waardevoller, maar mensen die wetenschapisme (scientism) aanhangen zullen het waarschijnlijk niet met me eens zijn. 

Volledig dierlijk dieet

Er zijn namelijk een aantal bevolkingsgroepen die door de geschiedenis heen diëten hebben gegeten waar extreem weinig of zelfs geen groente bevatten. Eskimo-populaties aan het begin van de 20e eeuw zijn de duidelijkste voorbeelden hiervan. Er groeien daar geen planten, in deze bevroren gebieden. Mensen hadden geen andere keuze dan een in wezen volledig dierlijk dieet te eten. Artsenonderzoekers van die tijd (voordat handelsroutes traditionele volkeren blootstelden aan voedsel van buitenaf) merkten op dat kanker vrijwel niet bestond in Eskimo-dorpen. 

Groente zijn niet altijd nodig

Deze mensen leven daar al heel lang en zelfs als dit je niet aanzet om je af te vragen of groente echt nodig zijn in de strijd tegen kanker, dan zou het je op zijn minst moeten overtuigen dat groenten niet nodig zijn in het menselijke dieet. Deze mensen waren in staat om al hun essentiële vitamines en mineralen volledig uit dierlijke voeding te halen. Dit waren geen kortlopende studies die dagen, weken of maanden duurde. Geen bevooroordeelde wetenschappers, geen proefpersonen waarvan men moest raden wat ze aten en of ze valsspeelde met hun dieet. Dit waren echte mensen die hun leven leefde, fysiek actief waren & zich voortplantten. Dit deden ze allemaal met weinig tot geen planten in hun dieet, dus ook vrijwel geen koolhydraten. Dit waren mensen die in een hard klimaat succesvol konden leven

Hetgeen hierboven staat staaft ook wat mijn bevindingen. Sinds ik het carnivoordieet volg, voel ik me veel rustiger in mijn hoofd en ben ik niet meer depressief. Dit is het tegenovergestelde dan toen ik een vegetarisch bijna veganistisch dieet volgde.

Eet je nog (veel) groente? Heb je nog veranderingen bemerkt bij jezelf wanneer je haast geen groente meer eet?

 Bronnen

Nutrition With Judy
Weston A.Price
Sally K. Norton
Dr. Georgia Ede